Bir sözleşmede edim olarak 'kripto para' kararlaştırılması, Türk Borçlar Kanunu'nun 26. maddesindeki sözleşme özgürlüğü ilkesi çerçevesinde geçerli midir? Bu tür bir edimin 'para borcu' olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceğini açıklayınız.

TBK m. 26, tarafların kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine ve kişilik haklarına aykırı olmamak kaydıyla sözleşmenin içeriğini serbestçe belirleyebileceğini düzenler. Kripto paraların alım-satımı veya devri yasaklanmadığı için, bir sözleşmede edim olarak kripto para kararlaştırılması 'sözleşme özgürlüğü' ilkesi kapsamında kural olarak geçerlidir. Ancak, bu edim hukuken bir 'para borcu' olarak nitelendirilemez. Çünkü Türk hukukunda 'para', Türk Lirası gibi itibari (fiat) paraları ifade eder ve kripto paralar bu statüde değildir. Dolayısıyla, kripto para ödeme borcu, 'başka bir şey verme borcu' veya 'nevi şahsına münhasır (atipik) bir edim borcu' olarak kabul edilir. Bu ayrım, temerrüt, faiz, yabancı para borçlarına ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı gibi konularda önemli hukuki sonuçlar doğurur. (Bkz: kadimhukuk.com.tr/makale/kripto-para-nedir/)