Bir sanığın uyuşturucu madde bağımlısı olduğunu iddia etmesi ve olay öncesinde bu nedenle tedavi gördüğünün belgelenmesi, mahkemenin TCK m. 32 ve m. 34 çerçevesinde ne gibi bir araştırma yapmasını zorunlu kılar? Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımını ilgili kararlar ışığında izah ediniz.

Sanığın uyuşturucu bağımlısı olduğunu iddia etmesi ve tedavi gördüğüne dair belgeler sunması, mahkeme için TCK m. 32 (Akıl hastalığı) ve TCK m. 34 (Geçici nedenler, alkol veya uyuşturucu madde etkisinde olma) kapsamında bir araştırma yapma zorunluluğu doğurur. Yargıtay içtihatlarına göre mahkeme bu durumda, sanığın 'suç tarihinde' işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde, uyuşturucu bağımlılığı veya kriz hali nedeniyle, tamamen ya da önemli derecede bir azalma olup olmadığını tespit etmelidir. Bu tespit, Adli Tıp Kurumu veya tam teşekküllü bir ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden alınacak bir sağlık kurulu raporu ile yapılmalıdır. Mahkeme, bu yönde bir rapor almadan, yani eksik inceleme ile hüküm kuramaz. Yargıtay, bu durumun varlığı halinde hükmün bozulması gerektiğine istikrarlı bir şekilde karar vermektedir. (Bkz: Yargıtay 6. CD, K.T.: 3.5.2011, 2010/25993 E, 2011/6572 K. ve Yargıtay 4. CD, K.T.: 23.2.2017, 2014/53814 E., 2017/5506 K.)