TMK m. 823 vd. düzenlenen oturma (sükna) hakkı ile intifa hakkı arasındaki temel farklar nelerdir? Özellikle, hakkın kullanılması ve devri açısından bu iki sınırlı ayni hak nasıl ayrışır?

Oturma (sükna) hakkı ile intifa hakkı, her ikisi de bir başkasının malı üzerinde hak sahibine yararlanma yetkisi veren sınırlı ayni haklar olsalar da, aralarında önemli farklar bulunmaktadır: 1) Konusu: İntifa hakkı taşınır, taşınmaz, hak ve malvarlığı üzerinde kurulabilirken; oturma hakkı sadece 'oturmaya elverişli bir bina veya onun bir bölümü' üzerinde kurulabilir. 2) Yararlanmanın Kapsamı: İntifa hakkı, hak sahibine mal üzerinde tam bir yararlanma (kullanma, ürünlerinden faydalanma, işletme) yetkisi verir (TMK m. 803). Oturma hakkı ise çok daha dardır ve sadece 'konut olarak yararlanma' yetkisi verir (TMK m. 823). Oturma hakkı sahibi, o yeri işyeri olarak kullanamaz veya ürünlerini toplayamaz. 3) Hakkın Kullanımının Devri: En temel fark budur. İntifa hakkı sahibi, hakkın kendisini devredemese de, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, hakkın 'kullanılmasını' bir başkasına devredebilir; örneğin, intifa hakkına konu olan evi kiraya verebilir (TMK m. 806). Oturma hakkı ise şahsa sıkı sıkıya bağlı bir haktır; hem hakkın kendisi hem de 'kullanılması' başkasına devredilemez. Oturma hakkı sahibi, oturduğu konutu kiraya veremez, bizzat kendisi veya kanunun izin verdiği ölçüde (TMK m. 824) ailesi ve ev halkıyla birlikte oturmalıdır. Bu devredilemezlik niteliği, oturma hakkının en belirgin özelliğidir.