Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2014/16948 E. sayılı kararında, ceza infaz kurumunda bulunan bir tanığın, 'mahkemeye katılmak istemediğini' bildiren bir dilekçe göndermesi karşısında, mahkemenin tanığı dinlemeden karar vermesi neden hukuka aykırı bulunmuştur?

Bu durumun hukuka aykırı bulunmasının nedeni, bir tanığın 'tanıklık yapmak istememesinin' tanıklıktan çekinmek için geçerli bir sebep olmaması ve mahkemenin tanığı dinlemek için yasal yolları tüketmemesidir. HMK m. 245, kanunda gösterilen istisnalar dışında tanıklık için çağrılan herkesin gelmek zorunda olduğunu emreder. Tanığın cezaevinde olması, tanıklık yapmasına engel bir durum değildir. Mahkemenin yapması gereken, tanığın bulunduğu yerdeki Cumhuriyet Başsavcılığı'na müzekkere yazarak, tanığın SEGBİS (Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi) aracılığıyla veya bulunduğu yer mahkemesinde istinabe (talimat) yoluyla dinlenmesini sağlamaktı. Tanığın 'istemiyorum' demesi, onu bu yükümlülükten kurtarmaz. Mahkemenin, bu yasal imkanları kullanmadan, tanığın beyanına dayanarak onu dinlemekten vazgeçmesi, eksik inceleme ve ispat hakkının ihlali olarak görülmüş ve bozma sebebi sayılmıştır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-245-cagriya-uyma-zorunlulugu.html)