Metindeki Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2018/3943 sayılı kararında, sanıkların eylemleri neden 'terör örgütü propagandası' suçu kapsamında görülmemiş, ancak TCK m. 215 (Suçu ve Suçluyu Övme) kapsamında tartışılması gerektiği belirtilmiştir? Kararın temel mantığı nedir?

Kararın temel mantığı, sanıkların eyleminin içeriğinin, propaganda suçunun aradığı özel unsurları taşımamasıdır. Terör örgütü propagandası suçu (TMK m. 7/2), sıradan bir övgüden veya slogan atmaktan daha fazlasını gerektirir; eylemin 'terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva' içermesi gerekir. Yargıtay, somut olayda sanıkların eylemlerinin bu nitelikte olmadığını, yani doğrudan şiddeti övmediğini tespit etmiştir. Ancak bu durum, eylemin tamamen suçsuz olduğu anlamına gelmez. Yargıtay, eylemin 'işlenmiş bir suçu veya suçluyu övme' niteliği taşıyabileceğini, bu nedenle TCK m. 215 kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir. Karar, suçların vasıflandırılmasında eylemin içeriğinin ve lafzi yorumunun önemini vurgulamakta ve her örgütsel eylemin otomatik olarak propaganda suçu sayılamayacağını, TCK'daki diğer suç tiplerinin de (somut olayda TCK m.215) değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/sucu-sucluyu-ovme-sucu-cezasi-tck-215/)