Bir bilirkişi raporunun, hâkimi bağlayıcı olmamasının temel hukuki ilkesi nedir ve bu ilke hangi kanun maddelerine dayanır?

Bilirkişi raporunun hâkimi bağlayıcı olmamasının temelindeki hukuki ilke, 'delillerin serbestçe takdiri' ilkesidir. Bu ilke, HMK m. 198 ve CMK m. 217'de düzenlenmiştir. Bu ilkeye göre hâkim, kanunda belirtilen istisnalar dışında, delilleri serbestçe değerlendirir ve vicdani kanaatine göre karar verir. Bilirkişi raporu da bir 'takdiri delil'dir, kesin delil değildir. Hâkim, bilirkişinin ulaştığı sonuçla bağlı değildir. Metinde alıntılanan Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2015/10997 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, bilirkişi raporları 'mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri'dir. Mahkeme, gerekçesini açıkça ortaya koymak şartıyla, bilirkişi raporunu yetersiz, çelişkili veya hatalı bulabilir, yeni bir rapor isteyebilir veya rapordaki tespitlere rağmen farklı bir sonuca varabilir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/ceza-muhakemesi-kanunu-63-madde-cmk/)