Bir davanın hâkiminin, aynı olaya ilişkin ceza davasında yargılanan müvekkil şirketin davasını takip etmesi, HMK m. 36 kapsamında bir ret sebebi olarak değerlendirilebilir mi? Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 2016/8404 E. sayılı kararında bu tür iddialar nasıl nitelendirilmiştir?

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin anılan kararında, bu ve benzeri iddialar HMK m. 36 kapsamında bir ret sebebi olarak kabul edilmemiştir. Davalı taraf, hâkimin malvarlığına tedbir konulması talebini reddetmesi, adli yardım taleplerini kolayca kabul etmesi, ceza davasının sonucunu beklememesi ve fahiş manevi tazminata hükmetmesi gibi gerekçelerle hâkimin tarafsızlığını kaybettiğini ileri sürmüştür. Yargıtay, bu iddiaların hâkimin yargısal faaliyetleri ve takdirine ilişkin olduğunu ve HMK m. 36'da sayılan somut ret sebeplerinden olmadığını belirtmiştir. Bu tür iddiaların, esasa ilişkin birer 'temyiz sebebi' olduğunu, ancak hâkimin reddi için geçerli bir sebep teşkil etmediğini vurgulamıştır. Dolayısıyla, bir hâkimin usule veya esasa ilişkin kararlarıyla ilgili memnuniyetsizlik, tek başına HMK m. 36 anlamında tarafsızlığı şüpheye düşüren önemli bir sebep olarak kabul edilmemektedir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-36-ret-sebepleri.html)