Bir davanın hâkimi hakkında yapılan reddi hâkim talebinin, HMK m. 42/4 uyarınca 'kötü niyetle' yapıldığı nasıl tespit edilir? Kötü niyetin varlığının kabulü için hangi unsurlar aranır?

HMK m. 42/4, kötü niyetin tespitini merciin takdirine bırakmıştır, ancak bu takdir keyfi olamaz. Bir ret talebinin kötü niyetle yapıldığının kabulü için genellikle şu unsurların varlığı aranır: 1) **Açıkça Dayanaktan Yoksun Olma:** İleri sürülen ret sebebinin, HMK m. 34 veya 36'da sayılan sebeplerle hiçbir ilgisinin olmaması, tamamen asılsız veya zorlama iddialara dayanması. 2) **Davayı Sürüncemede Bırakma Amacı:** Ret talebinin, davanın esasıyla ilgili bir gelişmenin (örneğin, aleyhe delillerin toplanması, karar aşamasına gelinmesi) hemen öncesinde, sırf yargılamayı uzatmak ve geciktirmek amacıyla yapıldığının açıkça anlaşılması. 3) **Tekrarlanan ve Israrlı Talepler:** Daha önce aynı veya benzer gerekçelerle reddedilmiş bir talebin, yeni bir gelişme olmaksızın tekrar tekrar ileri sürülmesi. Merci, bu gibi unsurları bir arada değerlendirerek, talebin amacının hak aramak değil, süreci kötüye kullanmak olduğu kanaatine varırsa, kötü niyetin varlığını kabul ederek disiplin para cezasına hükmedebilir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-36-ret-sebepleri.html)