Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yoluyla kişisel verilerin toplanması, Anayasa Mahkemesi'nin 2020/13 K. sayılı kararında neden Anayasa'nın 13. ve 20. maddelerine aykırı bulunmuştur? Kararda, kanuni düzenlemede eksik görülen temel güvenceler nelerdir?

Anayasa Mahkemesi, ilgili kanun kuralını Anayasa'ya aykırı bularak iptal etmiştir çünkü kural, kişisel verilerin işlenmesine izin verirken, bu sürecin keyfiliğe yol açmasını önleyecek temel ilke ve güvenceleri içermiyordu. Anayasa m. 13 ve 20 uyarınca, kişisel verilerin işlenmesine ilişkin bir kanuni düzenlemenin sadece var olması yeterli değil, aynı zamanda 'belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir' olması, yani keyfiliğe izin vermemesi gerekir. AYM'nin iptal ettiği kuralda eksik bulduğu temel güvenceler şunlardır: 1) Bu bilgilerin ne şekilde kullanılacağına dair bir çerçeve olmaması. 2) Soruşturmayı hangi mercilerin yapacağının net olmaması. 3) Toplanan bilgilerin hangi koşullarla, ne kadar süreyle saklanacağına dair bir düzenleme bulunmaması. 4) İlgililerin bu bilgilere itiraz etme imkânının düzenlenmemiş olması. 5) Bilgilerin belirli bir süre sonra silinip silinmeyeceği, silinecekse usulünün ne olacağı konusunda bir hüküm olmaması. 6) Yetkinin kötüye kullanımını önleyecek denetim mekanizmalarının eksikliği. Bu güvenceler olmaksızın kişisel verilerin toplanmasına izin verilmesi, kişisel verilerin korunması hakkına ölçüsüz bir müdahale olarak görülmüştür. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/anayasa-mahkemesine-bireysel-basvuru/)