Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2014/1054 E. sayılı HGK tarafından incelenen kararında, altı üyenin reddi talebinin Daire tarafından 'toplu ret istemi dinlenemez' gerekçesiyle reddedilmesi, HGK tarafından neden usule aykırı bulunmuştur? HGK, ilk derece mahkemesi sıfatıyla görev yapan bir Yargıtay dairesinin hâkimin reddi talebini incelerken hangi kanun hükümlerini uygulaması gerektiğini belirtmiştir?

HGK, bu kararı usule aykırı bulmuştur çünkü Yargıtay 4. Hukuk Dairesi o davada 'ilk derece mahkemesi' sıfatıyla görev yapmaktaydı. HGK'ya göre, bir Yargıtay dairesi ilk derece mahkemesi olarak yargılama yapıyorsa, hâkimin reddi usulünde Yargıtay Kanunu'nun temyiz incelemesine ilişkin kuralları değil, 6100 sayılı HMK'nın ilk derece mahkemeleri için öngördüğü kurallar uygulanmalıdır. Özel Daire'nin ret kararını dayandırdığı Yargıtay Kanunu'nun 39. maddesi, temyiz incelemesi yapan dairelerdeki toplu ret istemlerine ilişkindir. Oysa HMK m. 40, ilk derece mahkemelerindeki ret usulünü düzenler. Buna göre, ret talebi öncelikle reddedilen hâkimler katılmaksızın dairenin kendisi tarafından incelenmeliydi. Eğer daire bu şekilde toplanamıyorsa, ret talebinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla görev yapan 'diğer bir Yargıtay hukuk dairesi' tarafından incelenmesi gerekirdi. Özel Daire'nin, doğru usulü işletmeden, temyiz mahkemeleri için geçerli olan bir kurala dayanarak talebi doğrudan reddetmesi, usule aykırı bulunmuş ve kararın bozulmasına neden olmuştur. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-36-ret-sebepleri.html)