HMK m. 36 uyarınca bir hâkimin reddi sebepleri nelerdir? Bir hâkimin, baktığı bir davada daha önce bilirkişilik yapmış olması, bu madde kapsamında bir ret sebebi oluşturur mu? Bu kuralın bilirkişiler için de geçerli olup olmadığını tartışınız.

HMK m. 36, hâkimin reddi için genel bir sebep ve özel sebepler listesi sunar. Genel sebep, 'hâkimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli bir sebebin bulunması'dır. Özel sebepler ise şunlardır: a) Taraflardan birine öğüt vermiş veya yol göstermiş olması. b) Kanunen gerekmediği halde görüşünü açıklamış olması. c) Davada tanık, bilirkişi, hakem, arabulucu veya uzlaştırmacı olarak görev yapmış olması. ç) Davanın dördüncü derece dahil yansoy hısımlarına ait olması. d) Taraflardan biriyle arasında bir dava veya düşmanlık bulunması. Bu özel sebeplerden (c) bendinde açıkça belirtildiği üzere, bir hâkimin daha önce aynı davada bilirkişi olarak dinlenmiş olması mutlak bir ret sebebidir. Ayrıca, HMK m. 272 uyarınca, hâkimler hakkındaki yasaklılık ve ret sebepleriyle ilgili kurallar, kıyasen bilirkişiler için de uygulanır. Bu nedenle, bir davada bilirkişi olarak görevlendirilen bir kişinin, aynı davanın taraflarından birinin vekili olarak başka bir davada görev alması veya taraflarla arasında HMK m. 36'da sayılan türden bir ilişki bulunması, bilirkişinin tarafsızlığına gölge düşüreceği için onun da reddini gerektirir. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/2154 E. sayılı kararı bu prensibi teyit etmektedir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-36-ret-sebepleri.html)