TCK m.157'de düzenlenen dolandırıcılık suçu ile TCK m.155'te düzenlenen güveni kötüye kullanma suçu arasındaki temel fark, failin malvarlığı değeri üzerindeki zilyetliği elde etme biçiminde nasıl ortaya çıkar?

Temel fark zilyetliğin devrinin iradi olup olmamasında ve hilenin zamanlamasında ortaya çıkar. Dolandırıcılık suçunda (TCK m.157), fail hileli davranışlarla mağdurun iradesini sakatlar ve bu sakatlanan iradeye dayanarak zilyetliği elde eder. Yani mağdur, aldatıldığı için malı veya parayı faile teslim eder. Güveni kötüye kullanma suçunda (TCK m.155) ise, malvarlığı değeri faile başlangıçta hukuka uygun bir sebeple (örneğin, emanet, kiralama) ve rızai olarak devredilmiştir. Fail, bu kendisine duyulan güveni kötüye kullanarak, zilyetliği devraldıktan sonra mal üzerinde devir amacına aykırı bir tasarrufta bulunur. Kısacası, dolandırıcılıkta hile zilyetlikten önce, güveni kötüye kullanmada ise suç kastı zilyetlikten sonradır.