Metindeki YHGK kararına göre, davalı erkeğin 'düğünde bana takılan ziynetleri düğün borçlarını ödemek için kullandım' şeklindeki ikrarı, ziynet davası açısından hangi iki hukuki sonucu doğurur?

Metinde incelenen YHGK 2017/2-2065 E., 2020/46 K. sayılı kararına göre bu ikrar iki önemli hukuki sonuç doğurur: 1) Ziynetlerin Varlığının İspatı: Bu beyan, davalıya takıldığı iddia edilen ziynetlerin varlığına ilişkin bir ikrardır. Davacı kadının artık bu ziynetlerin varlığını ayrıca ispat etmesine gerek kalmaz. 2) Mülkiyetin Kadına Ait Olduğu Karinesinin İşlemesi: 'Düğünde takılan ziynetler kimin üzerine takılırsa takılsın kadına aittir' karinesi uyarınca, davalı erkeğin kendisine takıldığını söylediği bu ziynetlerin de mülkiyeti kadına aittir. Davalı, bu ziynetleri düğün borçları için harcadığını söylemekle, aslında kadına ait kişisel malları harcadığını da ikrar etmiş olur. Bu nedenle, davacı diğer iddialarını ispat edemese bile, davalının ikrar ettiği bu ziynetler yönünden davanın kabulü gerekir.