Mirasçılıktan çıkarma (ıskat) davasında, ıskat sebebinin varlığını ispat yükü kime aittir ve bu ispatın yapılamaması durumunda mahkeme nasıl bir karar vermelidir?

TMK m. 512/2'ye göre, mirasçılıktan çıkarılan kimse ıskata itiraz ederse, belirtilen sebebin varlığını ispat yükü, çıkarmadan yararlanan mirasçıya veya vasiyet alacaklısına düşer. Eğer davalılar (ıskattan yararlananlar) ıskat sebebini ispat edemezse, mahkeme ıskatın tamamen iptaline karar vermez. TMK m. 512/3 uyarınca, tasarruf mirasçının saklı payı dışında yerine getirilir. Bu durumda, dava bir 'tenkis davası' gibi devam eder. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 2015/20949 ve Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 2018/1512 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, mahkeme ıskatın miras bırakanın tasarruf nisabı oranında geçerli olmasına karar vererek davacının saklı payını talep edebileceğini kabul etmeli ve davaya tenkis davası olarak devam edip murisin terekesini belirleyerek uzman bilirkişiden rapor almalıdır.