Bir mal rejimi davasında, davacının önceki bir davada 'davalının banka hesabındaki paranın davalıya ait olduğu, aracın kendi parasıyla alındığı' şeklindeki beyanı, neden 'mahkeme içi ikrar' olarak kabul edilmemiştir?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2018/251 K. sayılı kararında bu beyan, klasik anlamda bir 'mahkeme içi ikrar' olarak nitelendirilmemiştir. Bunun sebebi, beyanın yapıldığı bağlam ve davacının niyetidir. Karara göre, davacının bu beyanları, eşiyle barışıp evlilik birliğini devam ettirme amacıyla, açtığı boşanma ve mal rejimi davasından vazgeçme iradesinin bir parçası olarak yapılmıştır. Yani bu sözler, bir maddi vakıayı hasmı lehine kabul etmekten ziyade, o anki uyuşmazlığı sona erdirmeye ve feragat beyanını gerekçelendirmeye yönelik açıklamalardır. Genel hayat tecrübelerine göre, barışma niyetiyle davadan vazgeçen bir eşin bu tür beyanları, maddi gerçeği yansıtan ve kendisini sonradan bağlayacak bir ikrar olarak değil, o anki durumu sonlandırmaya yönelik bir irade açıklaması olarak değerlendirilmiştir.