Bir tefecilik davasında, sanığın evinde veya işyerinde yapılan aramada, üzerinde alacak-verecek kayıtları bulunan çok sayıda ajanda, senet ve çek ele geçirilmiştir. Bu belgelerin ispat gücü nedir ve mahkeme bu delilleri nasıl değerlendirmelidir?

Bu belgeler, tefecilik suçunun ispatı açısından son derece değerli ve kuvvetli delillerdir. Mahkeme bu delilleri şu şekilde değerlendirmelidir: 1) Doğrudan Delil Niteliği: Bu belgeler, sanığın tefecilik faaliyetini, yani sistematik olarak borç para verme eylemini gösteren doğrudan kanıtlardır. Ajandadaki kayıtlar, verilen borç miktarlarını, faiz oranlarını, ödeme tarihlerini ve borçlu isimlerini ortaya koyabilir. 2) Borçluların Dinlenmesi: Mahkeme, bu belgelerde ismi geçen ve borçlu olduğu anlaşılan kişileri 'tanık' olarak dinlemelidir. Bu kişilerin, sanıktan faiz karşılığı borç alıp almadıklarına, senetleri hangi koşullarda verdiklerine ilişkin beyanları, belgelerin içeriğini teyit edecektir. 3) Diğer Delillerle Karşılaştırma: Bu belgelerden elde edilen bilgiler, sanığın banka hesap hareketleri, malvarlığındaki artış ve çevresel araştırma sonuçları gibi diğer delillerle karşılaştırılarak bir bütün olarak değerlendirilmelidir. Çok sayıda senet ve alacak kaydının bulunması ve sanığın bu alacakların meşru bir ticari faaliyetten kaynaklandığını ispatlayamaması, tefecilik suçunun maddi unsurunun gerçekleştiğine dair güçlü bir kanaat oluşturur.