5237 sayılı TCK'da düzenlenen tefecilik suçu (m. 241), bir 'tehlike suçu' mudur yoksa 'zarar suçu' mudur? Suçun tamamlanması için, ödünç para alan kişinin fiilen bir zarara uğraması veya failin kararlaştırılan kazancı elde etmesi gerekir mi?

Tefecilik suçu, bir 'soyut tehlike suçu'dur. Bu suçun tamamlanması için, ödünç para alan kişinin fiilen bir zarara uğraması veya failin kararlaştırılan faizi/kazancı fiilen tahsil etmesi gerekmez. Suçun maddi unsuru, 'kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para vermek'tir. Kanun koyucu, bu eylemin kendisini, ekonomik düzen ve kişilerin mali sömürüye karşı korunması açısından tehlikeli kabul etmiştir. Dolayısıyla suç, kazanç elde etme amacıyla paranın ödünç alana teslim edildiği anda tamamlanır. Ödünç alan kişi sonradan borcunu ödeyemese veya fail beklediği faizi tahsil edemese bile, suç tamamlanmış olur. Bu niteliği gereği, tefecilik suçu bir zarar suçu değil, kamu düzenini ve ekonomik güveni tehlikeye atan bir tehlike suçudur.