Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2015/424 E., 2018/399 K. sayılı kararında, sürekli şiddet gördüğü eşini boğarak öldüren sanığın eylemi neden meşru savunma (TCK m. 25) kapsamında kabul edilmemiştir?

Ceza Genel Kurulu, sanığın eylemini meşru savunma kapsamında kabul etmemiştir çünkü saldırı ile savunma arasında eş zamanlılık şartının gerçekleşmediğini tespit etmiştir. Karara göre, maktulün sanığa yönelik saldırısı (cinsel saldırı girişimi ve boğma teşebbüsü) yatak odasında gerçekleşmiş ve bitmiştir. Sanığın, daha sonra salonda alkolün etkisiyle sızmış olan maktulü boğarak öldürmesi eylemi, o an devam eden veya tekrarı muhakkak olan bir saldırıya karşı yapılmamıştır. Bu nedenle, 'saldırının varlığı' ve 'savunma ile saldırının eş zamanlı olması' koşulları oluşmadığından meşru savunma reddedilmiş, bunun yerine sanığın eylemi 'yoğun tahrik altında kasten öldürme' (TCK m. 82/1-d, 29) olarak nitelendirilmiştir.