Bir sanık hakkında, suçu işlediği sırada 'alkol bağımlısı' olduğu tespit edilmiştir. Mahkeme, bu sanığa kasten yaralama suçundan dolayı hapis cezası vermiş, ancak cezanın infazına ilişkin olarak herhangi bir ek karar vermemiştir. TCK m. 57/7'deki düzenleme karşısında mahkemenin bu kararı hukuka uygun mudur? Mahkemenin, alkol bağımlısı olan ve suç işleyen bir kişi hakkında vermesi gereken karar ne olmalıdır?

Mahkemenin bu kararı, TCK m. 57/7'yi göz ardı ettiği için eksik ve hukuka aykırıdır. TCK m. 57/7, 'Suç işleyen alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlısı kişilerin, güvenlik tedbiri olarak, alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlılarına özgü sağlık kuruluşunda tedavi altına alınmasına karar verilir' hükmünü amirdir. Bu, bir takdir yetkisi değil, zorunluluktur. Mahkemenin vermesi gereken karar şöyledir: Sanığın alkol bağımlısı olduğunu ve bu bağımlılıkla suç arasında (en azından dolaylı) bir ilişki olduğunu tespit ettiğinde, sanığı işlediği suçtan dolayı mahkum ettiği hapis cezasının yanı sıra, bu cezanın infazı sırasında veya tamamlandıktan sonra uygulanmak üzere, TCK m. 57/7 uyarınca 'alkol bağımlılarına özgü sağlık kuruluşunda tedavi altına alınması' şeklinde bir güvenlik tedbirine de hükmetmelidir. Bu tedavinin süresi, kişinin bağımlılıktan kurtulmasına kadardır ve bu durum sağlık kurulu raporuyla belirlenir. Mahkemenin, sanığın bağımlılığını tespit etmesine rağmen bu güvenlik tedbirine hükmetmemesi, kanunun amir hükmünün uygulanmaması anlamına gelir ve bozma nedenidir. Bu tedbirin amacı, hem kişinin sağlığına kavuşmasını hem de bağımlılığın etkisiyle yeniden suç işlemesini önleyerek toplum güvenliğini sağlamaktır. (kadimhukuk.com.tr/makale/turk-ceza-hukuku-akil-hastaligi-tck-32-m/)