5275 sayılı İnfaz Kanunu m. 47/4, 'Savunma alınmadan disiplin cezası verilemez' hükmünü amirdir. Bir hükümlü hakkında, firar ettiği gerekçesiyle gıyabında disiplin soruşturması başlatılmış ve savunması alınmadan hücreye koyma cezası verilmiştir. Bu kararın hukuka uygunluğunu, aynı maddenin 3. fıkrasındaki (7242 S.K. ile değişik) 'Firar hâlinde bu süre hükümlünün yakalandığının öğrenildiği tarihte başlar' hükmünü de dikkate alarak tartışınız.

Bu karar, 5275 sayılı Kanun m. 47/4'ü açıkça ihlal ettiği için hukuka aykırıdır. 'Savunma alınmadan disiplin cezası verilemez' kuralı, adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından olan 'savunma hakkı'nın infaz hukukundaki bir yansımasıdır ve emredici bir hükümdür. Firar halinde olan bir hükümlünün savunmasının alınamaması, bu kurala bir istisna getirmez. Nitekim, m. 47/3'e 7242 sayılı Kanun ile eklenen 'Firar hâlinde bu süre hükümlünün yakalandığının öğrenildiği tarihte başlar' hükmü, bu durumu açıklığa kavuşturmuştur. Bu hüküm, kanun koyucunun, firar eden hükümlü hakkındaki disiplin soruşturmasının, hükümlü yakalanana kadar bekletilmesini ve yakalandıktan sonra usulüne uygun olarak (savunması alınarak) yürütülmesini amaçladığını göstermektedir. Dolayısıyla, ceza infaz kurumu idaresinin, hükümlü firardayken ve savunmasını alma imkanı yokken, gıyabında bir disiplin cezası vermesi, hem m. 47/4'teki açık hükme hem de m. 47/3'teki düzenlemenin ruhuna aykırıdır. Böyle bir karar, infaz hakimliğine yapılacak bir şikayet üzerine iptal edilmelidir. (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/infaz-kanunu-madde-47-disiplin-sorusturmasi.html)