HMK m. 352/1-b uyarınca bölge adliye mahkemesinin 'kararın kesin olması' nedeniyle ön incelemede başvuruyu reddetmesi ile HMK m. 362 uyarınca temyiz edilemeyecek kararlar arasında nasıl bir paralellik bulunmaktadır?

İki madde arasında, kanun yollarının açık olup olmadığını belirleyen 'kesinlik' ilkesi açısından tam bir paralellik bulunmaktadır. - **HMK m. 352/1-b:** İstinaf kanun yoluna ilişkindir. İlk derece mahkemesinin verdiği bir kararın, miktar veya değeri kanunda belirtilen istinaf kesinlik sınırının altında kalıyorsa veya niteliği itibarıyla (örneğin ihtiyati tedbir kararları gibi) kanun gereği istinafa kapalıysa, bu karar 'kesin'dir. Bölge adliye mahkemesi, bu tür kesin bir karara karşı yapılan istinaf başvurusunu, ön inceleme aşamasında esasa girmeden usulden reddeder. - **HMK m. 362:** Temyiz kanun yoluna ilişkindir. Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen nihai kararların, miktar veya değeri kanunda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalıyorsa veya maddede sayılan diğer istisnalardan birine giriyorsa, bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Her iki düzenleme de, yargılamayı hızlandırmak ve Yüksek Mahkemelerin iş yükünü azaltmak amacıyla, belirli bir parasal değerin altındaki veya niteliği gereği daha az önemli kabul edilen uyuşmazlıkların belirli bir yargı seviyesinde (ilk derece veya istinaf) kesinleşmesini sağlar. Birisi istinafın, diğeri temyizin 'filtresi' görevi görür.