Yargıtay içtihatlarına göre, hangi meslek grupları için fazla çalışma ücreti talepleri genellikle kabul edilmemektedir ve bunun temel gerekçesi nedir?

Yargıtay içtihatlarına göre, belirli meslek gruplarının çalışma koşullarının doğası gereği, fazla çalışma ücreti talepleri genellikle kabul edilmemektedir. Metinde de belirtilen başlıca meslek grupları ve gerekçeleri şunlardır: 1. **Üst Düzey Yöneticiler:** Görev ve sorumlulukları gereği yüksek ücret alan ve en önemlisi kendi çalışma saatlerini büyük ölçüde kendileri belirleyen yöneticiler. Gerekçe, ödenen yüksek ücretin bu esnek ve sorumlu çalışmayı zaten karşıladığı varsayımıdır. 2. **Tıbbi Mümessiller:** Genellikle kendi günlük çalışma planlarını ve ziyaret programlarını kendileri yaptıkları için çalışma saatlerini işverenin sıkı denetimi altında geçirmedikleri kabul edilir. 3. **Kapıcılar:** Genellikle işyerinin (apartmanın) içinde bulunan konutlarda oturdukları ve çalışma saatlerinin esnek ve kesintili olduğu, günün her saatinde iş başında olmadıkları kabul edilir. Bu nedenle, fiili ve kesintisiz fazla çalışmanın ispatı çok zordur. 4. **Tır Şoförleri (Uluslararası Taşımacılık):** Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre günlük sürüş süreleri (9 saat) ve dinlenme süreleri sıkı kurallara bağlıdır. Takograf kayıtları gibi kesin delillerle aksini ispatlamadıkça, bu yasal sınırlara uygun çalıştıkları varsayılır ve bu sınırları aşan fazla çalışma iddiaları kabul görmez. Bu meslek gruplarındaki temel gerekçe, işçinin çalışma saatlerinin işveren tarafından sıkı bir şekilde belirlenip denetlenmemesi ve işçinin kendi çalışma düzenini belirleme konusunda daha fazla serbestiye sahip olmasıdır.