Yoksulluk nafakasının kaldırılmasına ilişkin bir davada, nafaka alacaklısının asgari ücretle bir işe girmesi, TMK m. 176/3 uyarınca 'yoksulluğunun ortadan kalkması' olarak yorumlanabilir mi? Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/1009 E., 2019/1179 K. sayılı kararının bu konudaki yaklaşımı nedir?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik içtihatlarına göre, 'asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması' tek başına yoksulluğu ortadan kaldıran bir olgu olarak kabul edilmemektedir. 2017/1009 E., 2019/1179 K. sayılı kararda da bu ilke tekrarlanmıştır. Karara göre, yoksulluk durumu; günün ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları bir bütün olarak değerlendirilerek takdir edilmelidir. Asgari ücret, temel yaşam giderlerini karşılamaya ancak yeten bir gelir düzeyidir ve kişinin bu gelirle yoksulluktan tamamen kurtulduğu söylenemez. Bu nedenle, asgari ücretle çalışmaya başlamak, TMK m. 176/3'te belirtilen 'yoksulluğun ortadan kalkması' hali olarak değerlendirilip nafakanın tamamen kaldırılması için yeterli bir sebep değildir. Ancak bu durum, TMK m. 176/4 uyarınca 'tarafların mali durumlarının değişmesi' kapsamında değerlendirilebilir ve mahkemece hakkaniyete uygun bir miktar 'indirim' yapılmasına karar verilebilir. HGK, bu durumda nafakanın tamamen kaldırılmasını değil, indirim yapılmasını öngörmüştür.