Kasten yaralama suçunda (TCK m. 86), sanığın eyleminin 'teşebbüs' aşamasında kaldığının kabulü için hangi koşulların gerçekleşmesi gerekir? Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2022/8667 K. sayılı kararında, mağdurun vücudunda darp ve cebir izi olmamasına rağmen, tanık ve mağdur beyanlarına dayanılarak eylemin 'teşebbüs' olarak nitelendirilmesinin hukuki mantığı nedir?

Kasten yaralama suçunun teşebbüs aşamasında kalması için, failin yaralama kastıyla suçun icra hareketlerine başlamış olması, ancak elinde olmayan nedenlerle neticenin (vücuda acı verme, sağlığı veya algılama yeteneğini bozma) gerçekleşmemiş olması gerekir (TCK m. 35). Örneğin, failin savurduğu yumruğun veya bıçağın hedefini bulmaması, mağdurun kaçması veya araya girenlerce engellenmesi gibi durumlar teşebbüsü oluşturur. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2022/8667 K. sayılı kararındaki hukuki mantık şudur: Kasten yaralama suçu, bir 'netice' suçudur. Suçun tamamlanması için, hareketin sonucunda mağdurun vücudunda bir acı veya sağlık bozulması şeklinde bir neticenin meydana gelmesi gerekir. Somut olayda, mağdurun adli raporunda 'darp ve cebir izine rastlanmadığı' belirtilmiştir. Bu, hareketin bir 'netice' doğurmadığının en önemli objektif delilidir. Ancak tanık ve mağdur beyanları, sanığın yaralama kastıyla bir eylemde bulunduğunu (örneğin, vurmaya çalıştığını, bir hamle yaptığını) ortaya koymaktadır. Mahkeme, bu iki durumu birleştirdiğinde şu sonuca varır: Sanık, yaralama kastıyla suçu işlemeye yönelik icra hareketlerine başlamıştır (tanık ve mağdur beyanları bunu ispatlar). Ancak bu hareket, ya hedefini bulmadığı ya da etkisiz kaldığı için mağdurun vücudunda tıbben tespit edilebilir bir neticeye (acı, iz, sağlık bozulması) yol açmamıştır (adli rapor bunu ispatlar). Bu durumda, suçun maddi unsuru olan 'netice' gerçekleşmediği için suç tamamlanmamış, 'teşebbüs' aşamasında kalmıştır. Mahkemenin, bu durumda tamamlanmış suçtan ceza vermesi, suçun unsurlarının yanlış değerlendirilmesi anlamına geleceği için bozma sebebidir.