Salih Savran başvurusunda (2018/12600 B.N.), Anayasa Mahkemesi 'gerekçeli karar hakkı'nın ihlal edildiğine hükmetmiştir. Somut olayda Sulh Ceza Hakimliği'nin kararındaki hangi eksiklik bu ihlale yol açmıştır? Bir mahkeme kararında sadece kanun maddelerine atıf yapılması veya 'tebligatların usulüne uygun yapıldığı' gibi soyut bir ifade kullanılması, Anayasa m. 141/3'ün aradığı 'gerekçe' standardını neden karşılamamaktadır?

Salih Savran başvurusunda ihlale yol açan temel eksiklik, Sulh Ceza Hakimliği'nin, başvurucunun itirazının 'özünü' oluşturan temel ve somut iddiasını hiç değerlendirmemiş ve yanıtsız bırakmış olmasıdır. Başvurucu, idari para cezasına dayanak olan ilk tebligatın, MERNİS'te kayıtlı olan güncel adresine değil, eski bir adresine yapıldığını ve bu nedenle tebligatın usulsüz olduğunu somut bir şekilde iddia etmiştir. Bu iddia, davanın sonucunu doğrudan etkileyecek niteliktedir, çünkü usulsüz tebligata dayalı olarak bir yükümlülüğün ihlalinden söz edilemez. Anayasa m. 141/3'ün aradığı 'gerekçe' standardı, mahkemenin nihai sonuca nasıl ulaştığını gösteren mantıksal ve hukuki argüman zincirini içermelidir. Sadece ilgili kanun maddelerini tekrar etmek veya 'tebligatlar usulüne uygun yapıldı' gibi soyut, kalıplaşmış ve somut olaydan kopuk bir ifade kullanmak bu standardı karşılamaz. Çünkü bu tür ifadeler, mahkemenin, başvurucunun 'Neden tebligat MERNİS adresime yapılmadı?' şeklindeki kilit sorusunu ve bu sorunun dayandığı olguları (MERNİS kayıtları) dikkate alıp almadığını göstermez. Gerekçeli karar hakkı, tarafların, temel iddialarının mahkeme tarafından duyulduğunu, anlaşıldığını ve makul bir şekilde değerlendirildiğini görmesini gerektirir. Savran kararında bu yapılmadığı için hak ihlali kararı verilmiştir.