CMK'da düzenlenen 'direnme yasağı' (m. 284) ile 'bozmaya uymadan sonra serbestlik' ilkeleri arasında nasıl bir ilişki vardır?

Bu iki ilke, istinaf ve temyiz denetiminde yargılamanın usulünü belirleyen, birbirini tamamlayıcı iki kuraldır. 'Direnme yasağı' (CMK m. 284), ilk derece mahkemesinin, istinaf mahkemesinin verdiği bozma kararına karşı eski kararında ısrar edemeyeceğini, bozma kararına uymak zorunda olduğunu ifade eder. Bu, kanun yolu hiyerarşisinin bir gereğidir. 'Bozmaya uymadan sonra serbestlik' ilkesi ise, ilk derece mahkemesinin bozma kararına uyduktan sonra, yani bozma gerekçesindeki hukuka aykırılığı giderdikten sonra, yapacağı yeni yargılamada tamamen serbest olduğunu ve vicdani kanaatine göre yeni bir hüküm (bu hüküm eski hükmün aynısı da olabilir) kurabileceğini ifade eder. Yani mahkeme bozma kararına uymakla yükümlüdür, ancak bozma kararındaki sonuca uymakla yükümlü değildir. (barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/istinaf-nedir-cmk.html)