Rakip şirketler arasındaki bir davada, davalı tarafın ticari defterlerini mahkemeye ibraz etmemesi halinde uygulanacak olan HMK m. 220/3 (diğer tarafın beyanını kabul etme) ve HMK m. 222/5 (iddiasını ispat etmiş sayılma) hükümleri arasındaki temel fark nedir?

İki hüküm arasındaki temel fark, uygulama alanı ve sonucun kesinliğidir. HMK m. 220/3, her türlü belge için geçerli genel bir hükümdür ve mahkemeye 'duruma göre' diğer tarafın beyanını kabul etme konusunda bir takdir yetkisi tanır. Yani sonuç otomatik değildir. HMK m. 222/5 ise, özel olarak 'ticari defterler' için getirilmiş bir hükümdür. Bu durumda, davacı ticari defterlere dayandığını belirtmiş ve davalı tacir ibrazdan kaçınmışsa, mahkemenin takdir hakkı yoktur; kanun, 'ibrazı talep eden taraf iddiasını ispat etmiş sayılır' diyerek kesin bir sonuç öngörmüştür. Dolayısıyla, ticari defterler söz konusu olduğunda yaptırım daha ağır ve otomatiktir. (sen.av.tr/tr/makale/Rakip-Ticari-Sirketler-Arasinda-Gorulen-Davalarda-Ticari-Sirlarin-Korunmasi)