Uyuşturucu madde suçlarında etkin pişmanlığı düzenleyen TCK m. 192/1-2 ile TCK m. 192/3 arasındaki temel fark, pişmanlığın gösterildiği zaman ve bunun hukuki sonucudur. Bu iki durumu karşılaştırarak açıklayınız.

TCK m. 192'de düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerindeki temel fark, failin yardımı ne zaman yaptığına ve bunun sonucunda cezada ne gibi bir değişiklik olduğuna ilişkindir. 1) TCK m. 192/1 ve TCK m. 192/2: Bu fıkralar, etkin pişmanlığın resmi makamlar suçtan haber almadan ÖNCE gösterilmesi halini düzenler. TCK m. 192/1'de uyuşturucu ticareti suçuna iştirak eden, TCK m. 192/2'de ise kullanmak için uyuşturucu temin eden kişi, gerekli bilgileri vererek suç ortaklarının yakalanmasını veya maddenin ele geçirilmesini sağlarsa, hukuki sonuç 'hakkında cezaya hükmolunmaması' yani tam bir cezasızlıktır. 2) TCK m. 192/3: Bu fıkra ise, etkin pişmanlığın resmi makamlar suçtan haber aldıktan SONRA gösterilmesi halini düzenler. Bu durumda fail, gönüllü olarak suçun meydana çıkmasına ve diğer faillerin yakalanmasına hizmet ve yardım ederse, hukuki sonuç cezasızlık değil, verilecek cezada 'yardımın niteliğine göre dörtte birden yarısına kadar indirim' yapılmasıdır. Dolayısıyla temel fark, zamanlama (haber alınmadan önce/sonra) ve sonuçtur (cezasızlık/indirim) (kadimhukuk.com.tr/makale/uyusturucu-uyarici-madde-suclarinda-etkin-pismanlik-tck-192/).