CMK m. 294'te belirtilen 'sebeple bağlılık' kuralı, ceza yargılamasında temyiz aşaması için ne anlama gelmektedir? Bu kuralın bir sonucu olarak uygulamada 'süre tutum dilekçesi' neden önem kazanmıştır?

'Sebeple bağlılık' kuralı, temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'ın, kural olarak sadece temyiz dilekçesinde belirtilen hukuka aykırılık sebepleriyle sınırlı olarak inceleme yapabileceği anlamına gelir. Temyiz eden taraf, hangi hukuki nedene dayanarak kararın bozulmasını istediğini dilekçesinde açıkça göstermek zorundadır. Yargıtay, dilekçede gösterilmeyen bir sebepten dolayı kararı kendiliğinden bozamaz (mutlak hukuka aykırılık halleri hariç). Bu kuralın bir sonucu olarak, uygulamada 'süre tutum dilekçesi' önem kazanmıştır. Çünkü temyiz süresi (15 gün), genellikle gerekçeli karar tebliğ edilmeden, hükmün açıklandığı (tefhim edildiği) tarihten itibaren başlar. Taraflar, bu kısa sürede henüz gerekçeyi bilmedikleri için ayrıntılı temyiz sebepleri yazamazlar. Bu nedenle, 15 günlük süre içinde haklarını kaybetmemek için 'hükmü temyiz ediyorum' şeklinde kısa bir 'süre tutum dilekçesi' verirler. Daha sonra, gerekçeli karar kendilerine tebliğ edildikten sonra, CMK m. 295'teki 7 günlük ek süre içinde, temyiz sebeplerini içeren ayrıntılı (gerekçeli) dilekçeyi sunarlar.