Bir trafik kazasında, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen bir sürücünün neden olduğu yaralanma eylemi, Yargıtay içtihatlarına göre 'basit taksir' mi yoksa 'bilinçli taksir' mi olarak nitelendirilir? Bu nitelemenin sanığın alacağı ceza üzerindeki etkisi nedir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin yerleşik içtihatlarına göre (örn. 2015/1824 E., 2015/19393 K.), 1.00 promilin üzerindeki alkol miktarının bilimsel olarak 'güvenli sürüş yeteneğini' ortadan kaldırdığı kabul edilir. Bu nedenle, 1.00 promilden fazla alkollü bir sürücünün kazaya neden olarak birini yaralaması durumunda, failin öngörülebilir neticeyi öngördüğü ancak 'bir şey olmaz' diyerek hareketine devam ettiği kabul edilir. Bu durum, TCK m. 22/3'te tanımlanan 'bilinçli taksir' halini oluşturur. Eğer alkol oranı 0.50 ile 1.00 promil arasında ise, eylemin bilinçli taksir sayılabilmesi için failin alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair ek deliller (sendeleyerek yürüme, tutarsız konuşma vb.) aranır. Bu niteleme, ceza miktarı açısından önemlidir. Eğer eylem 'bilinçli taksir' olarak kabul edilirse, TCK m. 22/3 uyarınca temel ceza, üçte birinden yarısına kadar artırılır. Basit taksir durumunda ise böyle bir artırım yapılmaz.