Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2020/423 E. sayılı kararında, Bölge Adliye Mahkemesi'nin temyiz kanun yoluna ilişkin bildiriminde hangi eksiklik nedeniyle sanık müdafiinin süresinden sonra verdiği gerekçeli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilmiştir?

Anılan kararda Yargıtay 14. Ceza Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararında CMK m. 291/1'deki 15 günlük genel temyiz süresini belirtmesinin yeterli olmadığını, bunun yanı sıra CMK m. 295/1'de düzenlenen ve 'gerekçeli hükmün tebliğinden itibaren işlemeye başlayan yedi günlük süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesinin zorunlu olduğuna' dair bildirimin de yapılması gerektiğini vurgulamıştır. Mahkemenin bu 7 günlük özel ve hak düşürücü nitelikteki süreyi kararında açıkça belirtmemesi, Anayasa'nın 40/2. maddesindeki 'Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır' hükmüne aykırılık teşkil eder. Bu eksik bildirim, tarafı yanıltma potansiyeli taşıdığından, Yargıtay, bu eksikliğe dayanarak süresinden sonra verilen gerekçeli temyiz dilekçesini süresinde verilmiş kabul etmiş ve temyiz incelemesini esastan yapmıştır.