5237 sayılı TCK m. 12/4'ün getirdiği 'non bis in idem' (aynı fiilden dolayı iki kez yargılanmama) ilkesine istisna getiren düzenlemenin kapsamı ve şartları nelerdir? Bu hüküm hangi suçlar için ve hangi koşullar altında uygulanabilir?

TCK m. 12/4, 'non bis in idem' ilkesine önemli bir istisna getirir. Bu hüküm, TCK m. 12/1 kapsamına giren, yani bir yabancının yabancı ülkede Türkiye'nin zararına işlediği ve alt sınırı en az bir yıl hapis cezasını gerektiren suçlar için geçerlidir. Bu maddeye göre, bu tür bir suçtan dolayı yabancı bir mahkemede mahkûm edilen, beraat eden, davası veya cezası düşen ya da suçu kovuşturulabilir olmaktan çıkan bir yabancı hakkında, 'Adalet Bakanının istemi üzerine' Türkiye'de yeniden yargılama yapılır. Bu düzenleme, Türkiye'nin devlet olarak menfaatlerini korumayı amaçlayan ve 'devletin korunması' ilkesinin bir yansımasıdır. Kanun koyucu, Türkiye'nin zararına işlenen suçlarda, yabancı bir ülkede yapılan yargılamayı yeterli görmemiş ve kendi yargı yetkisini kullanma hakkını saklı tutmuştur. Bu istisna, sadece TCK m. 12/1'deki suçlar için geçerlidir; örneğin TCK m. 12/2 (mağduru Türk vatandaşı olan suçlar) için geçerli değildir, çünkü orada 'yabancı ülkede hüküm verilmemiş olması' zaten bir şart olarak aranmaktadır.