Bir kamu davasında 'davanın reddi kararı' (CMK m. 223/7) hangi durumda verilir ve bu kararın 'beraat' veya 'düşme' kararlarından farkı nedir?

CMK m. 223/7'ye göre 'davanın reddi' kararı, 'aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa' verilir. Bu karar, 'non bis in idem' (aynı fiilden dolayı iki kez yargılanmama ve cezalandırılmama) ilkesinin bir yansımasıdır. Bir kişi, belirli bir fiilden dolayı zaten yargılanmış ve hakkında kesinleşmiş bir hüküm (mahkumiyet, beraat vb.) verilmişse, aynı fiilden dolayı tekrar yargılanamaz (kesin hüküm engeli). Benzer şekilde, aynı fiil için zaten derdest (görülmekte olan) bir dava varsa, mükerrer bir dava daha açılamaz (derdestlik engeli). Farkları şunlardır: Beraat kararında mahkeme, işin esasına girer ve sanığın suçu işlemediğine karar verir. Düşme kararında, yine işin esasıyla ilgili bir durum olabilir ancak af, zamanaşımı, şikayetten vazgeçme gibi nedenlerle yargılamanın hukuken sürdürülme imkanı kalmamıştır. Davanın reddi kararında ise mahkeme, işin esasına hiç girmez. Sadece usuli bir engelin (kesin hüküm veya derdestlik) varlığını tespit ederek, bu yeni davanın görülmesine yer olmadığına karar verir.