Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 2015/9590 E. sayılı kararındaki karşı oyda, 'suçüstü' halinin kolluğa doğrudan delil elde etme amaçlı bir arama yetkisi verip vermediği tartışılmıştır. Karşı oy yazısına göre, CMK m. 90/4'ün kolluğa tanıdığı yetkinin sınırı nedir ve bu yetki ile CMK m. 119'da düzenlenen arama arasındaki fark nedir?

Karşı oy yazısına göre, CMK m. 90/4'ün kolluğa tanıdığı yetki, delil elde etme amaçlı bir arama yetkisi değildir; sadece yakalanan kişinin kaçmasını, kendisine veya başkalarına zarar vermesini önlemeye yönelik bir 'tedbir alma' yetkisidir. Bu yetki çerçevesinde yapılabilecek 'kaba üst araması'nın amacı, CMK m. 116 ve devamında düzenlenen 'adli arama' gibi suç delili bulmak değil, kişinin üzerinde silah gibi tehlikeli bir cisim olup olmadığını kontrol etmektir. Dolayısıyla bu, bir güvenlik önlemidir. CMK m. 119'da düzenlenen adli arama ise, Anayasa m. 20 ile güvence altına alınan özel hayatın gizliliğine ağır bir müdahale olup, ancak hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde kanunla yetkili kılınmış merciin (C. savcısı veya kolluk amiri) yazılı emriyle yapılabilir. Karşı oya göre, 'suçüstü' hali, faili yakalama yetkisi verse de, arama kararı veya emri olmaksızın, sırf suçüstü var diye delil elde etme amaçlı arama yapma yetkisi vermez. Bu şekilde yapılan bir arama hukuka aykırı olup, elde edilen deliller de hukuka aykırı delil (yasak delil) niteliğindedir ve hükme esas alınamaz.