CMK'da 'zorunlu müdafilik' öngörülen bir halde (örneğin alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezası gerektiren bir suç), şüpheli veya sanık 'Ben müdafi istemiyorum, kendi savunmamı kendim yapacağım' derse, bu beyanına itibar edilir mi?

Hayır, bu beyanına itibar edilmez. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/441 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, zorunlu müdafiliği gerektiren durumlarda, şüpheli veya sanık kendisine müdafi görevlendirilmesini 'açıkça istemese de (karşı da çıksa) kendisine re'sen müdafi görevlendirilir'. Zorunlu müdafilik, sadece sanığın bir hakkı değil, aynı zamanda ceza adalet sisteminin adil bir yargılama yapma yükümlülüğünün bir parçasıdır. Kanun koyucu, belirli ağırlıktaki suçlarda veya sanığın savunma kapasitesinin zayıf olduğu durumlarda, savunmanın eksiksiz ve etkin bir şekilde yapılmasını kamusal bir zorunluluk olarak görmüştür. Bu, 'silahların eşitliği' ve 'adil yargılanma' ilkelerinin bir gereğidir. Dolayısıyla, sanığın bu konudaki iradesi, kanunun emredici hükmünü ortadan kaldırmaz ve mahkeme veya savcılık, barodan bir müdafi atanmasını sağlamakla yükümlüdür.