CMK m. 2'de şüpheli ve sanık için 'suç şüphesi altında bulunan kişi' tanımı kullanılırken, CMK m. 2 gerekçesinde bu şüphenin derecesi hakkında bir ayrıma gidilmiştir. Bu ayrım nedir ve 'şüpheli' statüsünün başlaması için hangi düzeyde bir şüphe gereklidir?

CMK m. 2 gerekçesinde, Alman hukukuna atıf yapılarak 'basit şüphe' ve 'kuvvetli şüphe' ayrımına değinilmiştir. Gerekçeye göre, 'sanı (zehap) derecesindeki basit şüphe, somut fiilî olgularla desteklenirse, kişi “şüpheli” statüsüne sokulmaktadır'. Bu, ceza muhakemesi sürecinin, yani soruşturmanın başlaması için soyut bir kuşku veya ihbarın yetmediğini, bu ilk şüpheyi destekleyen başlangıç düzeyinde somut olguların (bir tanık beyanı, bir kamera kaydı, olay yerindeki bir iz vb.) varlığının gerektiğini ifade eder. Buna 'başlangıç şüphesi' veya 'basit şüphe' denir. 'Kuvvetli şüphe' ise, tutuklama (CMK m. 100) gibi daha ağır koruma tedbirleri için aranan, suçun o kişi tarafından işlendiğine dair yüksek bir olasılığın bulunduğu daha yoğun bir şüphe derecesidir. Özetle, CMK, soruşturmanın başlaması ve bir kişiye 'şüpheli' sıfatının verilmesi için, soyut kuşkudan öte, somut olgulara dayanan bir 'basit şüphe'nin varlığını yeterli görmektedir. Bu, insan hakları ve lekelenmeme hakkı açısından, keyfi soruşturmaların önlenmesi için getirilmiş önemli bir güvencedir.