TCK 158/1-b bendindeki 'kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık' suçunda, mağdurun 'zor şartlar'da bulunması nasıl değerlendirilmelidir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/597 E., 2016/452 K. ve 2014/598 E., 2017/31 K. sayılı kararlarında belirtildiği üzere, 'zor şartlar' ibaresi, suçun mağduru esas alınarak olaysal ve subjektif olarak açıklanmalıdır. Mağdurun, olayın koşullarına göre çaresizlik içinde bulunması, psikolojik baskı altında daha çok savunmasız kalması ve acil yardıma ihtiyaç duyması durumları zor şart olarak değerlendirilebilir. Örneğin, bir yakınının trafik kazası geçirmesi, hastanede acil tedaviye ihtiyaç duyması gibi durumlar örnek verilebilir. Ancak her hastalık veya trafik kazasında bu bent uygulanmaz, mağdurun ekonomik/sosyal durumu, olayın zamanlaması gibi kriterler dikkate alınır. Mağdurun gerçekte zor durumda olmamasına rağmen, sanığın iknasıyla kendini zor durumda sanması bu kapsamda değildir.