Kasten öldürme suçundan yargılanan sanığın, maktulün kardeşi olması ve olay yerinde bulunması gibi aleyhe deliller olmasına rağmen, maktulün ölümüne neden olan merminin hangi gruptan atıldığının tespit edilemediği bir sokak çatışması olayında, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2018/5762 E., 2019/1750 K. sayılı kararına göre nasıl bir hüküm kurulmalıdır?

İlgili Yargıtay kararında da belirtildiği üzere, iki taraflı bir silahlı çatışmada, maktulün ölümüne neden olan merminin hangi taraftan atıldığının balistik incelemelere rağmen kesin olarak tespit edilememesi durumunda, sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığı kabul edilir. Karşı gruplar arasında birlikte suç işleme kararı ve iştirak iradesi olmadığından, TCK m. 37'deki müşterek faillik hükümleri de uygulanamaz. Bu durumda, sanığın suçu işlediğine dair 'kuvvetli de olsa bir ihtimal' mahkumiyet için yeterli değildir. Ortaya çıkan bu giderilemeyen şüphe, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereğince sanık lehine yorumlanmalı ve sanık hakkında kasten öldürme suçundan beraat kararı verilmelidir. Mahkumiyet kararı verilmesi, ceza muhakemesinin temel ilkelerine aykırılık teşkil eder ve bozma sebebidir.