Ceza yargılamasında 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi, suçun işlendiği zaman diliminin (gece/gündüz) belirlenmesinde nasıl uygulanır? Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımını bir örnekle açıklayınız.

Eğer toplanan deliller, suçun TCK m. 6/1-e'de tanımlanan gece vaktinde işlendiğini şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlamıyorsa, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği suçun gündüz işlendiği kabul edilmelidir. Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 2018/6349 sayılı kararında bu durum net bir şekilde görülmektedir. Olayda sanık, suçu 20:00-21:00 arasında işlediğini savunmuş, suç tarihinde ise gece vakti saat 20:50'den sonra başlamaktadır. Suçun tam olarak saat kaçta işlendiğine dair kesin bir delil bulunmadığından, yani suçun 20:50'den sonra işlendiği ispatlanamadığından, Yargıtay, eylemin sanık lehine yorumlanarak gündüz işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğini belirtmiştir. Bu nedenle, hırsızlık suçunda TCK m. 143 (gece vakti artırımı) ve konut dokunulmazlığının ihlalinde TCK m. 116/4 (gece vakti artırımı) maddelerinin uygulanmasını bozma nedeni saymıştır.