TCK m.53'te düzenlenen 'belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma' güvenlik tedbirinin, kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin 'kanuni sonucu' olması ne anlama gelir? Mahkemenin bu konuda ayrıca bir karar vermesi gerekir mi?

Bu ifadenin anlamı, TCK m.53/1'de sayılan hak yoksunluklarının (örneğin, kamu görevi üstlenmekten, seçme ve seçilme ehliyetinden, velayet hakkından yoksun kalma) uygulanması için mahkemenin kararında bu hususu ayrıca ve açıkça belirtmesine gerek olmadığıdır. Kişi, kasten işlediği bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum olduğunda, bu hak yoksunlukları mahkumiyet kararıyla birlikte kendiliğinden, kanun gereği (ipso jure) ortaya çıkar. Mahkeme kararında 'Ayrıca TCK m.53'ün uygulanmasına' şeklinde bir ibareye yer vermese bile, bu sonuçlar doğar. Bu yoksunluklar, TCK m.53/2 uyarınca, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam eder. Ancak, TCK m.53/5 ve 53/6'da düzenlenen ve cezanın infazından 'sonra' da devam eden özel hak yoksunlukları (meslek veya sanatın kötüye kullanılması gibi) kanuni sonuç olmayıp, mahkemenin bunları ayrıca, gerekçeli olarak karara bağlaması ve süresini belirlemesi gerekir.