Bir şirkete CMK m. 133 uyarınca kayyım atanması ve yönetim kurulu yetkilerinin kayyıma devredilmesi durumunda, eski yöneticilerin 'huzur hakkı' gibi alacakları üzerindeki hukuki etki nedir? Yargıtay'ın bu konudaki yorumunu açıklayınız.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2020/7389 E. sayılı kararında da atıf yapılan Bölge Adliye Mahkemesi kararına göre, bir şirkete CMK m. 133 uyarınca kayyım atanması ve yönetim kurulu yetkilerinin kayyıma devredilmesi, eski yöneticilerin 'huzur hakkı' gibi alacaklarını talep etme hakkını ortadan kaldırır. Bu durumun hukuki gerekçesi şudur: - Yönetici Sıfatının Sona Ermesi: Kayyım atama kararı ile birlikte, şirketin mevcut yönetim organının (yönetim kurulunun) yetkileri ya kayyımın onayına tabi kılınır ya da tümüyle kayyıma devredilir. Yetkilerin tümüyle devredildiği durumda, eski yöneticilerin hukuken 'yönetici' sıfatı ve bu sıfata bağlı yetkileri sona erer. - Alacağın Sıfata Bağlı Olması: Huzur hakkı, kazanç payı gibi alacaklar, kişinin şirket yöneticisi olması sıfatına bağlı olarak doğan haklardır. - Aktif Husumet Ehliyetinin Yokluğu: Yönetici sıfatı kayyım kararıyla sona erdiği için, eski yöneticilerin, kayyım atanmasından sonraki dönem için bu sıfata dayalı alacakları (huzur hakkı vb.) talep etme konusunda aktif husumet ehliyeti kalmaz. Çünkü artık bu hakların kaynağı olan hukuki sıfatları mevcut değildir. Dolayısıyla, eski yöneticilerin kayyım atanmasından sonraki döneme ilişkin huzur hakkı gibi taleplerle açtıkları davalar, aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. (CMK Madde 133 - Şirket Yönetimi İçin Kayyım Tayini)