Ceza Muhakemesi Kanunu'nda temyiz kanun yoluna başvuruda 'gerekçe gösterme zorunluluğu' getirilmesinin, 1412 sayılı eski CMUK'taki 're'sen temyiz' anlayışından temel farkı nedir? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2023 tarihli kararına göre bu zorunluluğun sonuçları nelerdir?

**Temel Fark:** 1412 sayılı eski Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nda (CMUK) benimsenen 're'sen temyiz' anlayışında, Yargıtay, temyiz edilen hükmü, temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olmaksızın, hukuka aykırılıklar yönünden kendiliğinden incelerdi. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) ise bu anlayıştan vazgeçerek 'gerekçe gösterme zorunluluğu' (sebebe bağlılık) ilkesini benimsemiştir. Bu yeni anlayışa göre Yargıtay, temyiz incelemesini kural olarak **temyiz dilekçesinde belirtilen hukuka aykırılık sebepleriyle sınırlı olarak** yapar (CMK m. 294, 301). Kanun koyucu, temyiz davasını açan ve sınırlayanın temyiz dilekçesi olduğunu kabul etmiştir. **Yargıtay CGK Kararına Göre Sonuçları:** - **Temyiz Sebebi Gösterme Zorunluluğu:** Temyiz eden, hükmün neden bozulmasını istediğini başvurusunda göstermek zorundadır (CMK m. 294/1). - **Ek Süre:** Temyiz başvurusunda sebep gösterilmemişse, sürenin bitiminden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde gerekçeli bir ek dilekçe verilmelidir (CMK m. 295/1). - **Red Kararı:** Bu sürelerde gerekçeli dilekçe sunulmazsa, Yargıtay temyiz istemini **reddeder** (CMK m. 298). İstisnası, CMK m. 289'da sayılan mutlak hukuka aykırılık halleridir; bu haller dilekçede belirtilmese bile Yargıtay tarafından re'sen dikkate alınır (Temyizde Gerekçe Gösterme Zorunluluğu Nedeniyle İstinaf Kararında Bilgi Verme Yükümlülüğü).