HMK m. 154/3-d uyarınca, tanık beyanının tutanağa geçirilirken 'beyanda bulunana okunmak kaydıyla' yazılması zorunluluğunun amacı nedir? Bu kurala uyulmaması, tanık beyanının delil değerini nasıl etkiler?

Bu kuralın temel amacı, 'delillerin doğru bir şekilde tespit edilmesi' ve 'yargılamanın şeffaflığı' ilkelerini sağlamaktır. Tanık beyanı, hâkimin vicdani kanaatinin oluşmasında en önemli delillerden biridir. Beyanın, zabıt kâtibi tarafından tutanağa geçirilirken eksik, yanlış veya farklı bir anlam çıkacak şekilde yazılması ihtimaline karşı, bu kural bir güvence mekanizmasıdır. Beyanın tanığa okunmasıyla, tanık, söylediklerinin tutanağa doğru yansıtılıp yansıtılmadığını kontrol etme imkanına kavuşur. Varsa bir hata veya eksiklik, derhal düzeltilir. Bu kurala uyulmaması, tanık beyanının delil değerini zayıflatır. Eğer bir taraf, tutanağın tanığın söylediklerini doğru yansıtmadığını iddia ederse ve okuma/onaylatma işleminin yapılmadığı da sabit olursa, o tanık beyanının hükme esas alınması Yargıtay tarafından hukuka aykırı bulunabilir. Özellikle çelişkili durumlarda, bu usuli eksiklik tek başına bir bozma nedeni olabilir. (Kaynak: hmk-madde-154-tutanak.html)