5271 sayılı CMK m. 193/2, hangi durumlarda sanık hazır bulunmaksızın duruşma yapılarak 'derhal beraat kararı' verilebileceğini düzenler? Yargıtay içtihatlarına göre bu istisnanın uygulanma alanının sınırları nelerdir?

CMK m. 193/2, 'Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir' hükmünü içerir. Bu, sanığın hazır bulunması kuralının (CMK m. 193/1) önemli bir istisnasıdır. Ancak Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre (örn: Y2.CD 17/02/2014, 15832-3957), bu istisna çok dar yorumlanmalıdır. Uygulama alanı, 'ilk bakışta eylemin suç oluşturmadığının açıkça anlaşıldığı' veya 'fiilin kanun değişikliği ile suç olmaktan çıkarıldığı' gibi, delil takdiri ve tartışması gerektirmeyen, dosya üzerinden derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlıdır. Eğer sanığın suçu işleyip işlemediği tanık dinleme, belge incelemesi gibi delillerin takdirini gerektiriyorsa, sanığın sorgusu yapılmadan yokluğunda beraat kararı dahi verilemez. Çünkü sanığın beraat etme hakkı olduğu gibi, iddia makamının da delilleri tartışma hakkı vardır. (Kaynak: cmk-madde-290-sanigin-yararina-olan-kurallara-aykirilik.html'deki karşı oy yazısı)