İş Kanunu'na göre 'kısmi süreli iş sözleşmesi' ile 'tam süreli iş sözleşmesi' arasındaki ayrım hangi kritere göre yapılır? İş Kanunu m. 13'te geçen 'emsal işçi' kavramının bu tanımdaki rolünü açıklayınız.

Ayrım, haftalık çalışma süresine göre yapılır. İş Kanunu m. 13, kısmi süreli iş sözleşmesini, 'işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az olarak belirlendiği' sözleşme olarak tanımlar. Burada kilit kavram 'emsal işçi' ve 'önemli ölçüde daha az'dır. Emsal işçi, aynı veya benzer işte tam süreli olarak çalıştırılan işçidir. 'Önemli ölçüde daha az' kriteri ise İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliği'nde somutlaştırılmıştır. Yönetmeliğe göre, emsal işçinin çalışma süresinin 'üçte ikisi oranına kadar' yapılan çalışma kısmi süreli çalışmadır. Haftalık yasal çalışma süresi en çok 45 saat olduğundan, bu sürenin 2/3'ü olan 30 saat, pratikte sınır olarak kabul edilir. Haftalık çalışması 30 saat ve altında olanlar kısmi süreli, üstünde olanlar tam süreli sayılır. (Kaynak: part-time-calisanlarin-haklari, İş Kanunu m. 13)