HMK m. 144'e göre tahkikat aşamasında tarafların dinlenilmesi ilkesi ile HMK m. 225 vd. düzenlenen yemin delili arasındaki ilişkiyi, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2017/6821 E. sayılı kararı üzerinden analiz ediniz. Mahkemenin yemin teklifine ilişkin usulü işlemlerdeki eksiklikleri nelerdir?

HMK m. 144 genel olarak tarafların vakıalar hakkında dinlenilmesini düzenlerken, HMK m. 225 vd. ise 'yemin' delilini özel ve şekle bağlı bir usul olarak düzenler. Yemin, bir ispat aracıdır ve kesin delil niteliğindedir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin anılan kararında, mahkemenin bu iki kurumu karıştırdığı ve yemine ilişkin şekil şartlarını yerine getirmediği görülmektedir. Karardaki eksiklikler şunlardır: 1) Yemin teklifi soyuttur ('diğer alacaklarla ilgili yemin teklif ediyoruz' gibi), hangi vakıaya ilişkin yemin edileceği açıkça belirtilmemiştir. 2) Davacı asile gönderilen yemin davetiyesinde, HMK m. 228/2'ye aykırı olarak, yemin edilecek hususlar ve gelmemesi halindeki sonuçlar (vakıayı ikrar etmiş sayılacağı) açıkça ve doğru kanun maddesine atıfla yazılmamıştır. Davetiyede HMK m. 144'e (tarafların dinlenmesi) atıf yapılması hatalıdır. 3) Yeminin icrasına ilişkin merasim (yemin metninin okunması, sonuçlarının anlatılması vb.) yerine getirilmemiştir. Bu usuli eksiklikler nedeniyle, geçerli bir yemin deliline dayanılmadığı kabul edilmiş ve karar bozulmuştur. (Kaynak: hmk-madde-144-taraflarin-dinlenilmesi.html, Y9.HD, E:2017/6821)