Kısmi süreli çalışan bir işçiye kullandırılacak günlük iş arama izninin süresi nasıl belirlenmelidir? Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2014/24967 E. sayılı kararında, İş Kanunu m. 27'deki 'günde 2 saatten az olamaz' hükmü neden kısmi süreli çalışan için doğrudan uygulanmamıştır?

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin anılan kararında, İş Kanunu m. 27'deki 'günde iki saatten az olamayacağı' hükmünün 'tam süreli' çalışanlar için öngörüldüğü kabul edilmiştir. Kısmi süreli çalışanlar için iş arama izni süresinin, 'çalışma süresine oranlanarak' belirlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Karara konu olayda, günde 4 saat çalışan bir işçinin, bu sürenin yarısı olan 2 saati iş arama izni olarak kullanmasının hakkaniyete ve orantılılık ilkesine uygun olmayacağı vurgulanmıştır. Dolayısıyla, kısmi süreli bir işçinin günlük iş arama izni, tam süreli işçinin çalışma süresi (genellikle 7.5 saat) ile kendi günlük çalışma süresi arasındaki orana göre hesaplanmalıdır. Örneğin, günde 4 saat çalışan bir işçiye yaklaşık 1 saatlik bir iş arama izni verilmesi daha orantılı olacaktır. (Kaynak: part-time-calisanlarin-haklari, Y9.HD 30.09.2014 T, 2014/24967 E.)