HMK m.154/3-ç uyarınca, 'ikrar' beyanının geçerli bir şekilde tutanağa geçirilmesinin şekil şartları nelerdir? Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2015/9583 E. sayılı kararında, davalı asilin duruşmadaki beyanının neden usulüne uygun bir ikrar olarak kabul edilmediğini ve bu durumun ispat yükü açısından doğurduğu sonucu açıklayınız.

HMK m.154/3-ç, ikrar, yeminin edası, davadan feragat, davayı kabul gibi usulü sonlandıran veya ispat yükünü değiştiren önemli beyanların, 'beyanda bulunana okunmak ve imzası alınmak kaydıyla' tutanağa yazılmasını mutlak bir zorunluluk olarak düzenlemiştir. Bu, bir geçerlilik şartıdır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin anılan kararında, davalı asilin duruşmada borcu ödediğine dair beyanının hükme esas alınması eleştirilmiştir. Mahkeme bu beyanı bir ikrar olarak kabul edip ispat yükünü davalıya geçirmiştir. Ancak, davalı asilin bu beyanına ilişkin tutanağa imzası alınmamıştır. Yargıtay, imzası alınmayan bu beyanın HMK m.154/3-ç uyarınca usulüne uygun bir ikrar sayılamayacağını ve dolayısıyla bu geçersiz beyana dayanılarak ispat külfetinin davalıya yüklenemeyeceğini belirtmiştir. Bu nedenle, usulüne uygun olmayan ikrara dayalı olarak hüküm kurulması bozma sebebi sayılmıştır. (Kaynak: hmk-madde-154-tutanak.html, Y11.HD, E:2015/9583)