Part-time (kısmi süreli) çalışan bir işçinin, tam süreli emsal işçiye göre farklı bir işleme tabi tutulmaması ilkesi (ayrımcılık yasağı) İş Kanunu'nun hangi maddesine dayanır? Bu yasağa aykırı davranılmasının yaptırımları neler olabilir?

Bu ilke, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 13. maddesinin ikinci fıkrasına ve 5. maddesindeki 'Eşit Davranma İlkesi'ne dayanır. İş Kanunu m. 13/2'de, 'Kısmi süreli iş sözleşmesi ile çalıştırılan işçi, ayırımı haklı kılan bir neden olmadıkça, salt iş sözleşmesinin kısmi süreli olmasından dolayı tam süreli emsal işçiye göre farklı işleme tabi tutulamaz' hükmü yer almaktadır. Bu yasağa aykırı davranılmasının yaptırımları şunlar olabilir: 1) Ücret ve Paraya İlişkin Haklar: İşçinin, ücret veya diğer parasal haklarının (ikramiye, prim vb.) tam süreli emsal işçinin çalışma süresine oranlanarak ödenmesini talep etme hakkı doğar. 2) Eşit Davranma Tazminatı: Eğer ayrımcılık para ile ölçülemeyen bir menfaate (örn. terfi, eğitim imkanları) ilişkin ise veya parasal hakların yanı sıra ayrıca bir ayrımcılık söz konusu ise, işçi İş Kanunu m. 5 uyarınca dört aya kadar ücreti tutarında 'eşit davranma tazminatı' ve yoksun bırakıldığı hakları talep edebilir. (Kaynak: part-time-calisanlarin-haklari)