Part-time çalışan bir işçinin kıdem tazminatına esas ücreti belirlenirken, işçinin aldığı son 'çıplak' ücret mi dikkate alınır, yoksa ücrete ek olarak sağlanan ve para ile ölçülebilen menfaatler (yol, yemek yardımı gibi) de 'giydirilmiş' ücrete dahil edilir mi? Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımını, 1475 sayılı İş Kanunu m.14'teki genel ilke çerçevesinde izah ediniz.

Part-time çalışan işçinin kıdem tazminatına esas ücreti belirlenirken de, tam süreli çalışanlarda olduğu gibi, 'giydirilmiş brüt ücret' esas alınır. Yargıtay'ın bu konudaki istikrarlı yaklaşımı, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesindeki genel ilkeye dayanır. Bu madde, kıdem tazminatının son ücret üzerinden hesaplanacağını belirtirken, bu ücrete 'işçiye sağlanmış olan para ve para ile ölçülmesi mümkün kanundan veya sözleşmeden doğan menfaatlerin' de dahil edileceğini hükme bağlamıştır. Part-time çalışma, bu kuralın uygulanmasına bir istisna getirmez. Dolayısıyla, eğer part-time çalışan işçiye, çalıştığı günler veya saatlerle orantılı olarak düzenli bir şekilde yol yardımı, yemek kartı veya primi gibi ek menfaatler sağlanıyorsa, bu menfaatlerin aylık brüt tutarı da hesaplamaya dahil edilmelidir. Ancak Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 19/02/2018 tarihli kararında da görüldüğü gibi, eğer işçi işyerinde düzenli bir yemek yardımından faydalanmıyorsa (örneğin sadece fiilen çalıştığı ve çok kısa süren günlerde düzensiz olarak yararlanıyorsa), bu menfaatin giydirilmiş ücrete dahil edilmemesi de mümkündür. Önemli olan, ek menfaatin 'süreklilik' ve 'düzenlilik' arzetmesidir.